VVD wil doelstellingen waterkwaliteit 2015 halen

Sun, 28 Jun 2009 23:54:02 +0200

In het Nationaal Water Plan is voor heel Nederland afgesproken aan welke kwaliteitseisen het grond- en oppervlaktewater moet voldoen in 2015. Al enige tijd is duidelijk dat die doelstellingen waarschijnlijk niet gehaald gaan worden. Er komen namelijk veel stoffen in het water terecht die leiden tot vervuiling. Hierbij moet gedacht worden aan meststoffen, bestrijdingsmiddelen, uitstoot van verkeer en resten van medicijnen en hormonen. Deze zogenaamde “diffuse bronnen” komen deels via het land in het grondwater en deels via de riolering in het oppervlaktewater. De Unie van Waterschappen heeft vastgesteld dat er onvoldoende maatregelen zijn om deze vervuiling te verminderen.
De VVD heeft tijdens de Verenigde Vergadering van Delfland op 4 juni gevraagd om bij de Rijksoverheid erop aan te dringen dat de regels voor de diffuse bronnen worden aangescherpt, zodat alsnog de doelstellingen voor 2015 kunnen worden gehaald.

De motie van de VVD over dit onderwerp is hier te vinden.

Opnieuw aandacht voor zoet water

Sun, 28 Jun 2009 23:31:04 +0200

In oktober 2008 stelde de VVD vragen over de gevolgen van de verzilting van het Volkerrak-Zoommeer. Delfland haalt een groot deel van het benodigde zoet water daar vandaan. Er zijn serieuze plannen om dit gebied te laten verzilten, waardoor deze bron van zoet water ‘opdroogt’. De Verenigde Vergadering van Delfland heeft in oktober unaniem een motie van de VVD gesteund om hiertegen te protesteren.
De VVD heeft nu opnieuw aandacht voor dit onderwerp gevraagd. Het lijkt er namelijk op dat Delfland akkoord gaat met de verzilting van het Volkerrak mits aan bepaalde voorwaarden is voldaan. De VVD is van mening dat het beter is om niet akkoord te gaan, tenzij aan de voorwaarden wordt voldaan. Dit levert voor Delfland een goede stok achter de deur op.

Klik hier voor de motie die is ingediend.

Antwoorden van het bestuur over activeringen

Sun, 28 Jun 2009 23:16:55 +0200

De vragen van de VVD-fractie over het financieel beleid van het waterschap, waarbij veel kosten vooruit geschoven worden, zijn door het college beantwoord. Kort gezegd luidt het antwoord dat Delfland teveel moet ombuigen als er minder kosten worden geïnvesteerd. Het college is van mening dat op de lange termijn deze manier van werken goed uit zal pakken. Men is het wel met de VVD eens dat een vergelijking met de andere waterschappen zinvol is. De VVD zal erop aandringen dat deze vergelijking inderdaad wordt gemaakt. Tegelijk zal kritisch gevolgd worden hoe Delfland zich financieel ontwikkelt.

Hoogheemraad Pleun van der Ende: “Dankbaar dat ik zo’n mooi instituut mee mag besturen”

Mon, 2 Mar 2009 21:57:11 +0100

Pleun van der Ende was bij de waterschapsverkiezingen van een paar maanden geleden veruit de populairste kandidaat. De sympathieke Lierenaar wist maar liefst 12454 stemmen te vergaren en hij liet daarbij alle andere kandidaten ver achter zich. De oud-wethouder van de voormalige gemeente De Lier is inmiddels enigszins gewend aan zijn nieuwe status als Hoogheemraad, een rol waarin hij zijn kwaliteiten als bestuurder volledig kan gebruiken.

“Eigenlijk had ik boer willen worden,” zegt van der Ende. “Mijn geboortehuis was een boerderij aan de Hoofdstraat, op de plaats waar nu de M.A. de Ruijterstraat aansluit op de Hoofdstraat. Van jongsaf ben ik met koeien en varkens opgegroeid. Mijn vader had tien koeien en een stuk of vijftig varkens die hij mestte en daarvan kon hij ons gezin onderhouden. Alles ging in die tijd, zo’n krappe zestig jaar geleden, veel relaxter. De mensen maakten zich nog niet zo druk om van alles en nog wat. Mijn vader heeft op zeker moment de grond verkocht aan de gemeente De Lier. De toenmalige burgemeester Van Hofwegen had het plan om de gemeente uit te breiden in de richting van Maasland en daarvoor had hij onze grond nodig. Pa kon eigenlijk geen kant op want het was óf verkopen óf onteigend worden. De provincie strooide roet in het eten van de burgemeester. In Den Haag vond met het uitbreiden over de provinciale weg heen veel te gevaarlijk en men besloot daar dat er moest worden gebouwd aan de overkant van de Lee. De gemeente verkocht daarop de grond aan Rijk Zwaan en pa begon een kippenboerderij.

Marechaussee
Het boeren leek me in het bloed te zitten en daarom ben ik na de hbs naar de landbouw hogeschool in Wageningen gegaan. Dat leek net een stapje te ver en toen ik die studie opgaf werd ik meteen opgeroepen voor militaire dienst. Dat ging in die tijd nog zo. Nu moet ik zeggen dat ik niet meteen stond te trappelen om het legeruniform aan te trekken. Ik werd ingedeeld bij de marechaussee en na korte tijd stond ik er toch van te kijken dat men in zo korte tijd een ongedisciplineerde groep in het gareel kon krijgen. Bovendien was het werk, wij moesten legertransporten naar Duitsland begeleiden, best leuk. Stond je daar als broekie midden in Duitsland het verkeer te regelen omdat het Nederlandse leger er aankwam. Eenmaal uit dienst kwam al snel het idee bij me op om een eigen bedrijf te beginnen. Ik had natuurlijk bij mijn vader in de kippenboerderij kunnen stappen aan de Oostbuurt, maar hoewel ik het uitstekend met mijn vader kon vinden, leek het ons beiden raadzaam om helemaal voor mezelf te beginnen en zo kwam ik op de Kralingerweg terecht op een boerderij die van mijn vader was.”

Niet onberoerd
Naast het ‘boeren’ begaf van der Ende zich al spoedig in het openbare leven. “Zo ben ik in 1973 bij de brandweer betrokken geraakt. De toenmalige burgemeester kwam met een commandant aan die niet werd gedragen door het brandweercorps en toen ontstond er een situatie van slikken of stikken. Toen de burgemeester aangaf: het is deze commandant en niemand anders dreigden de corpsleden met opstappen. ‘Dat moeten jullie dan maar doen’ zei de burgervader en vervolgens stapte inderdaad het hele corps op. In heel korte tijd moest een nieuw corps worden opgebouwd en ik ben op de uitnodiging ingegaan om mee te doen. Ik heb er vijftien schitterende jaren gehad en het was een prachtige hobby, maar in 1988 was de liefde ineens over. Ik had hulp moeten verlenen bij een paar heel vervelende ongelukken. Het is schitterend als je mensen daarbij hulp mag verlenen, maar anderzijds laat het je mentaal niet onberoerd.”

Fractievoorzitter
Van der Ende wilde graag maatschappelijk betrokken blijven en meldde zich aan als lid van de VVD. “Ik was in de jaren 80 al met de politiek in aanraking gekomen toen ik me samen met een aantal ouders van kinderen van de Pr. Ireneschool sterk heb gemaakt voor de fietstunnel onder de provinciale weg door. Toen ik op zoek ging naar een politieke partij kwam ik terecht bij de VVD, omdat die club het dichtst bij me stond voor wat betreft het gedachtegoed. Toen ik tijdens vergaderingen mijn mond roerde werd me gevraagd op de kandidatenlijst voor de gemeenteraadsverkiezing plaats te nemen. Ik stond op de derde plek en in 1990 haalden we precies drie zetels. Helaas werd de wethouder die we leverden, Anton Varekamp, ernstig ziek en toen hij overleed werd onze fractievoorzitter, Joop Overgaag wethouder en kwam ik op zijn plaats als fractievoorzitter. De tijd in de Lierse politiek was een mooie, omdat alles op een manier werd geregeld die bij De Lier paste. Niemand werd verketterd, er werd met respect voor elkaar gediscussieerd en nooit kwam er een mes op tafel. Ik kijk er dan ook met plezier op terug en ik denk dat we ook een paar leuke successen hebben geboekt. Denk aan de Bleijenburgbrug, die in eerste instantie veel weerstand opriep, vooral bij het CDA, maar waar iedereen, toen hij er eenmaal lag, blij mee was. Verder reken ik de verhoging van de kades in het dorp tot mijn succes. In 1998 zorgden een paar geweldige regenbuien voor overstromingen in De Lier. Ik heb me daarover ontzettend kwaad gemaakt in de raad en toen ik in 2002 wethouder werd, toen mocht ik de boel meteen gaan regelen. Ik ben er best een beetje trots op dat we de zaak in twee jaar tijd op orde hadden.

Waterproblematiek
Naast de liefde voor het boerenbedrijf kreeg Pleun van der Ende de liefde voor het water ook met de paplepel ingegoten. “Mijn vader was lid van het polderbestuur van de Kralingerpolder en moest vanuit die functie schouwen. Een keer per jaar trok hij de polder langs en keek of de boeren en tuinders hun sloten goed hadden bijgehouden. Of het gras gemaaid was en dergelijke. Dat lijkt misschien overdreven, maar in een polder hangt alles aan elkaar. Als er vroeger tien centimeter te weinig water in de sloten stond, dan kwam er bij de tuinders alleen bagger uit de sproeileidingen om maar eens een voorbeeld te noemen. Mijn vader was jarenlang een enthousiast en overtuigd schouwmeester. Op zeker moment werd het werk hem teveel en toen vroeg hij mij of ik zijn baan wilde overnemen. Langzaam maar zeker ben ik me steeds meer in het water en de problematiek die daarmee samenhangt gaan verdiepen. Zo ben ik terechtgekomen in het algemeen bestuur van het waterschap. Mijn interesses zijn ook verschoven van de gemeentepolitiek naar het besturen van het Hoogheemraadschap. Ik heb 19 jaar in de gemeentepolitiek gefunctioneerd en dan heb je alles wel een keer of wat voorbij zien komen.”

Goede banen
Van der Ende kan met passie spreken over het Hoogheemraadschap en de bijzondere geschiedenis van het instituut. “In de Romeinse tijd waren in deze streken nederzettingen. Die kwamen eens in de twintig jaar een keer onder water te staan door de opdringende zee. Vanaf de Middeleeuwen zette een gestage daling van het landschap in en toen kwamen mensen op het idee om dijken te bouwen om het oprukkende water buiten de deur te houden. Zo werd rond 1200 de Maasdijk aangelegd. Als je bedenkt dat dat niet met moderne middelen, maar gewoon met een schep en een kruiwagen gebeurde dan geeft dat de prestatie van de toenmalige Westlander een extra perspectief. Naarmate er meer structuur in het gebied kwam moest er een instituut komen dat toezicht hield en dat de zaken in goede banen leidde. Zo zijn de Hoogheemraden in het leven geroepen. Hoog omdat zij van de regerende autoriteiten, de graven, toestemming kregen om recht te spreken. Dat gebeurde soms op een bijzondere manier. Als een boer in gebreke bleef, dan vestigden de Dijkgraaf en zijn Hoogheemraden zich in een plaatselijke kroeg en lieten zich daar goed bedienen op kosten van de boer die nalatig was gebleven. Ze bleven zitten terwijl de boer het achterstallig onderhoud wegwerkte. Hoe langer dat duurde hoe hoger de rekening werd die hij moest betalen.

Voorkeurstemmen
In de loop van de tijd werd de rol van de Hoogheemraadschappen belangrijker. Hoe sneller de bodem namelijk zakt hoe meer maatregelen je moet treffen om de boel droog te houden, maar bovendien moet je de kwaliteit van het water goed in de gaten houden. In vroeger dagen werd al het vuil, ontlasting incluis, op open water geloosd. De kwaliteit van het water was om te huilen. Tegenwoordig besteden we daar heel veel aandacht aan.”
Bij de afgelopen verkiezingen speelden voor het eerst de politieke partijen een rol. Stelden vroeger mensen zich op persoonlijke titel kandidaat voor een plaats in de verenigde vergadering, dit jaar stelden politieke partijen kandidatenlijsten op. “Er zijn mensen die eraan twijfelen of dat nou wel een goede zet is geweest. Wat je er ook van denkt, door de inbreng van de politieke partijen wordt de bestuurbaarheid van het Hoogheemraadschap verbeterd. Vroeger had je dus met veertig individuen te maken die allemaal aan het woord wilden komen en die allemaal een eigen uitgesproken mening hadden. Tegenwoordig maken fracties deel uit van de verenigde vergadering en daardoor wordt het aantal meningen beperkt.”
Van der Ende zette zich tijdens de verkiezingscampagne voor meer dan honderd procent in, een inzet die met 12454 voorkeurstemmen werd beloond. We hadden een paar sponsoren die het ons mogelijk maakten om via de WOS reclame te maken en bovendien heeft Peter Keijzer de campagne heel goed vorm gegeven.”

Dankbaar
De prachtige uitslag leverde Van der Ende uiteindelijk de portefeuille waterzuivering, riolering en waterketen op. “Een prachtige portefeuille. Ik moet zorgen dat het rioleringsstelsel goed wordt onderhouden en dat de kwaliteit van het oppervlaktewater goed blijft. De charme van de functie is het gegeven dat ik met veel mensen in contact kom en dat ik relatief snel resultaten zie van mijn inspanningen. Bovendien heb ik ook veel overleg met gemeenten en met bestuurders van andere heemraadschappen. Zo hebben we samen met vijf andere schappen een slibverbrandingsinstallatie gebouwd in Dordrecht. Daarin wordt het residu van de waterzuivering in de Harnaschpolder bijvoorbeeld verbrand. Samen met de andere waterschappen moeten we zorgen dat die fabriek blijft draaien.”
Ondanks het feit dat hij zich Hoogheemraad mag noemen blijft Pleun van der Ende gewoon Pleun. “Mijn kinderen noemen mij weleens waterhoofd om me te zieken, maar we blijven natuurlijk wel gewoon doen. Ik ben alleen maar dankbaar dat ik zo’n belangrijk instituut als het Hoogheemraadschap mag mee besturen.”

Activabeleid: VVD wil benchmark over afschrijven

Mon, 2 Mar 2009 21:53:38 +0100

De VVD signaleert dat Delfland veel posten activeert waarvan het ook verdedigbaar is om ze op de exploitatie te laten drukken. De VVD wil inzicht hoe dit doorwerkt in de exploitatie over een reeks van jaren. Het College heeft dit toegezegd. Indien nodig zal het Activabeleid daarna worden aangepast.

Activabeleid (en Treasurybeleid) hebben een grote invloed op de jaarlijkse exploitatie en vermogenspositie van het waterschap. Activabeleid gaat over de wijze waarop Delfland investeringen afschrijft. Investeringen worden geactiveerd op de balans en, afhankelijk van het type investering, in 5 tot 50 jaar afgeschreven.
De VVD signaleert dat veel posten worden geactiveerd waarvan het ook verdedigbaar is om ze op de exploitatie te laten drukken. Denk aan rentekostenprojecten, ondersteunende diensten, uren van het eigen ingenieursbureau, onderzoekskosten en zelfs opleidingskosten. Dat heeft gevolgen voor de exploitatiekosten die op deze wijze aan de lage kant zijn. Deze kosten worden zo doorgeschoven naar de komende 5 tot 50 jaar, afhankelijk van de afschrijvingstermijn. In combinatie met leningen die na afloop kennelijk niet worden afgelost maar geherfinancierd (zie treasurybeleid), is de vraag of niet teveel kosten naar de toekomst worden geschoven.
De VVD heeft inzicht gevraagd in de meerjarige doorwerking van de afschrijvingslasten op de exploitatie over een reeks van jaren. De VVD heeft een vergelijking of benchmark voorgesteld om transparantie te verkrijgen die niet alleen gericht is op collega-waterschappen maar ook op de praktijk bij andere overheden. Het College heeft toegezegd deze vragen te beantwoorden en indien daartoe aanleiding bestaat, het Activabeleid aan te passen.

Nieuws uit de fractie

VVD wil doelstellingen waterkwaliteit 2015 halen

Opnieuw aandacht voor zoet water

Antwoorden van het bestuur over activeringen

Hoogheemraad Pleun van der Ende: “Dankbaar dat ik zo’n mooi instituut mee mag besturen”

Activabeleid: VVD wil benchmark over afschrijven